( 0. امتیاز از )


صدای شیعه:  البته اسم فاطمه نیامده است. ولی در مورد آیاتی شیعه و سنی همه‌ گفته‌اند که مراد فاطمه است. یکی از این آیات، آیه‌ی مباهله است. در قرآن در سوره‌ی آل‌عمران می‌فرماید ...
1- برهان و استدلال، مقدم بر مقابله و مباهله
دین ما دین استدلال است. «جاءَهُمْ بِالْبَیِّنات‏» (صف/6) بینة و بینات در قرآن آمده است. بینة یعنی چیزی که قصه را روشن کند. دیگر جای شکی برای کسی باقی نگذارد. و لذا مصداق بینة معجزه است. دین ما دینی است که با بیان و معجزه و برهان و استدلال ... دین ما با برهان و استدلال با مردم صحبت می‌کند. اگر طرف جنگجو بود، در مقابل جنگ مقابله به مثل می‌کند. و این مقابله به مثل هم کار خود خداست. اینقدر آیه داریم در قرآن که می‌گوید: کار خدا مقابله به مثل است. من دوست دارم که این آیه کوچک‌ها را حفظ کنید. سفارش من هم به کسانی که می‌خواهند قرآن حفظ کنند این است که اگر بناست قرآن حفظ کنند، آیه‌های کوچک را حفظ کنند. آیه‌های دوکلمه‌ای!
1-"فَاذْکُرُونی‏ أَذْکُرْکُم‏» (بقره/152) شما یاد من باشید، خدا می‌گوید من هم یاد شما هستم.
2-"وَ أَوْفُوا بِعَهْدی» شما به عهد من وفا کنید، من هم «أُوفِ بِعَهْدِکُم‏» (بقره/40) به عهد شما وفا می‌کنم.
3-"إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ» شما خدا را یاری کنید «یَنْصُرْکُمْ» (محمد/7) خدا هم شما را یاری می‌کند.
4-"زاغُوا» ‏اگر منحرف شوید خدا هم شما را منحرف می‌کند. «أَزاغَ اللَّه» (صف/5)
یعنی مقابله به مثل! اگر خواستند بجنگند، ما هم می‌جنگیم. منتها پیغمبر اسلام به مسیحی‌ها گفت: معجزه را که شما قبول نکردید، بیایید نفرین کنیم. مسلمان‌ها یک نفرین می‌کنند به جان مسیحی‌ها، مسیحی‌ها هم یک نفرین می‌کنند به جان مسلمان‌ها، هر نفرینی عملی شد، معلوم می‌شود آن نفرین کننده حق است که نفرینش گیرا شده است. اسمش هم مباهله است.

 

2- ماجرای مباهله پیامبر با مسیحیان
آیه‌ی مباهله در سوره‌ی آل‌عمران است. آیه 61! آیه این است: «فَمَنْ حَاجَّکَ فِیه‏» یعنی کسی که احتجاج می‌کند وچانه می‌زند، «مِن بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ» با اینکه علم به تو دادیم. می‌فهمد ولی باز هم چانه می‌زند. به او بگو دیگر چانه نزن. «فَقُلْ تَعَالَوْا» بیا «نَدْعُ أَبْنَاءَنَا» بچه‌هایمان را می‌خوانیم، «وَ أَبْنَاءَکم‏» شما هم بچه‌هایتان را بخوانید، «وَ نِسَاءَنَا» خانممان را می‌خوانیم، «وَ نِسَاءَکُم‏» و شما هم خانمتان را بخوانید. «وَ أَنفُسَنَا وَ أَنفُسَکُم‏» ما جانمان را می‌آوریم، شما هم جانتان را بیاورید. «ثُمَّ نَبْتهَِلْ» به همدیگر نفرین می‌کنیم. «فَنَجْعَل لَّعْنَتَ اللَّهِ عَلىَ الْکَذِبِینَ» می‌گوییم خدا لعنت کند دروغگو را! بعد هر نفرینی مستجاب شد، معلوم می‌شود که حق است. حالا این آیه‌ای که مربوط به حضرت زهرا است، این است: «تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَکم» بچه‌هایمان را می‌آوریم، بچه‌هایتان را بیاورید. «وَ نِسَاءَنَا وَ نِسَاءَکُم‏» زن‌هایمان را می‌آوریم و زن‌هایتان را بیاورید. «وَ أَنفُسَنَا وَ أَنفُسَکُم‏» جانمان را می‌آوریم ... شیعه و سنی گفته‌اند که مراد از بچه‌ها حسن و حسین بوده‌اند. مراد از زن فاطمه بود. و اینکه جانمان را می‌‌آوریم، علی‌ بن ابیطالب بود. الله اکبر! یعنی علی جان پیغمبر است. قدیمی‌های ما یک چیز قشنگی می‌گفتند. دهانشان مبارکباد. می‌‌گفتند: «بارها گفت محمد که علی جان من است» و لذا اگر یک کسی هم گفت که علی بن ابیطالب از باقی انبیاء برتر است، ‌چانه نزنید. اگر پیغمبر ما از پیغمبرهای دیگر برتر است، علی هم جان اوست، پس علی هم از پیغمبرهای دیگر برتر است. خیلی خوب! جانمان را می‌آوریم.

 

3- انتصاب امام از سوی خداوند
از یک جوان یمنی یک چیزی شنیدم، برای شما بگویم. گفت ما با افراد بحث می‌کردیم، ببینید استدلال و گفتگوی علمی حسابش جداست. ما با هیچ کس درگیری هم نداریم. ولی ... می‌گفت با یکی ما بحث می‌کردیم و می‌گفتیم آقا شما حضرت مهدی را مثل ما قبول دارید؟ گفت: بله! حضرت مهدی را ما قبول داریم. که می‌آید و دنیا را پر از عدل و داد می‌کند. گفت خوب جمع شوید و رأی بدهید. جمع شوید و رأی بدهید و حضرت مهدی را با انتخابات تعیین کنید بیاید و دنیا را اصلاح کند. گفت: آخر ببینید ما نمی‌توانیم حضرت مهدی را با رأی بیاوریم و حضرت مهدی کنیم. او را باید خدا تعیین کند. خدا باید مهدی را برساند. کار ما نیست که با انتخابات مهدی تعیین کنیم. گفت: ببین اگر امام را باید خدا تعیین کند، هم اولین امام را باید خدا تعیین کند، هم آخرین امام را! اینکه شما بگویید اولی‌اش را ما جمع می‌شویم و رأی می‌دهیم، آخرش را خود خدا بیاید درست کند، این درست نیست. اگر امامت کار خداست، هم اولش کار خداست و هم آخرش! اینکه امام اول را شما گفتید حالا به فلانی رأی می‌دهیم، حالا خیلی خوب دست شما درد نکند. آخری را می‌گویید خود خدا بیاید و درستش کند. این تضاد برای چیست؟ امام را باید خدا تعیین کند. « إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً» (بقره/124) «أَنفُسَنَا» جان من است. اینجا شیعه و سنی گفتند که مراد از «نسائنا» حضرت زهراست. این یک جا که حضرت زهرا در قرآن است. سوره‌ی آل عمران آیه‌ی 61.
حالا یک چیزی هم می‌خواهم بگویم. نمی‌دانم آدم دلش می‌سوزد. واقعاً بعضی کفار، بعضی کافران، یک کاری می‌کنند که مسلمانان باید شرمنده بشوند. زیادی گوش بدهید. پیغمبر، زهرا و علی بن ابیطالب و امام حسن و امام حسین، این چهار بزرگوار را همراه خودش آورد. مسیحی‌ها جمعیتی بودند و دیدند پیغمبر یک زن و یک مرد و دو بچه آورده است. نگاه کردند و زن و بچه‌ی پیغمبر را دیدند، نزد بزرگشان رفتند، گفتند: بنا بوده به هم نفرین کنیم. ما یک جمعیتی آمده‌ایم، پیغمبر با پنج نفر آمده است. بزرگشان گفت اگر ... - زیادی گوش بدهید، این جمله را امسال عاشورا در کاشان از یک فرهنگی یاد گرفتم، یک دبیر فرهنگی بود، بیست سال است که جمعه‌ها دارد تفسیر می‌گوید. یک جلسه‌ی فامیلی دارد، تفسیر هم از خودش نمی‌گوید. از روی تفسیرهای ترجمه المیزان و نمونه و نور و امثال اینها، آدم اگر خواسته باشد کار بکند، می‌تواند کار کند. بیست و هشت سال است که این دبیر یک جلسه‌ی فامیلی دارد و یک جمعه تعطیل نکرده است. بعد برای 200، 300 نفر از فرهنگی‌ها تفسیر می‌گوید، برای امت کاشان هم تفسیر می‌گوید. 21 سال کشید، فامیلی‌اش 28 سال، باقی مردم 21 سال. یک دور تفسیر مطالعه کرد و گفت. من خیلی از این خوشم آمد بعد دیدم یک چیزی گفت که برای من هم تازگی داشت و از این فرهنگی یاد گرفتم. گفت در این آیه‌ی مباهله، که پیغمبر بنا شد نفرین کند به مسیحی‌ها و مسیحی‌ها هم نفرین کنند به پیغمبر، وقتی مسیحی‌ها دیدند پیغمبر 5 نفری آمده‌است، با بزرگشان صحبت کردند، گفتند: زن و بچه‌اش را آورده است - ... گفت: اگر زن و بچه‌اش را آورده است، پیداست به کارش عقیده دارد، چون هیچ کس زن و بچه‌اش را در معرض خطر نمی‌گذارد. پیداست این ایمان دارد. پس عقب بنشینید و حیا کنید و کنار بروید. می‌دانید چه می‌خواهم بگویم؟ 30 ثانیه فکر کنید و بگویید چه می‌خواهم بگویم؟ هیچ کس هیچ چیز نگوید. شما هم که پای تلویزیون هستید، 30 ثانیه فکر کنید که چه می‌خواهم بگویم. هیچ کس هیچ چیزی نگوید. می‌دانید چه می‌خواهم بگویم؟ مسیحی‌ها وقتی دیدند پیغمبر زن و بچه‌اش را آورده است، حیا کردند. اما لشکر یزید در کربلا دیدند امام حسین (ع) زن و بچه‌اش را آورده است، حیا نکردند.
خدایا آن به آن به عذاب کسانی که به اهل بیت ظلم کردند، بیفزا! ما و نسلمان را تا آخر تاریخ بهترین مؤمنین و مؤمنات قرار بده. خوب این یک جا که حضرت زهرا هست.


4- انفاق حضرت زهرا(سلام الله علیها)، سبب نزول آیاتی از قرآن
جای دیگری که حضرت زهرا (س) هست، «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعام» (انسان/8) ‏سوره‌ی انسان، سوره‌ی دهر! این را دیگر ایرانی‌ها بارها پای منبرها شنیده‌اند. از خود من ممکن است چند بار شنیده باشند. ماجرا این است که امام حسن و امام حسین کوچک بودند و مریض شدند، پیغمبر و جمعیتی به عیادت رفتند، پیشنهاد کردند که یا علی نذر کن اگر بچه‌ها خوب شدند، روزه بگیر. اینها هم نذر کردند و بچه ها هم خوب شدند و سه روز روزه گرفتند و هر سه شب رفتند که غذا بخورند، یک شب مسکین و یتیم و اسیر، یا سه شب و یا یک شب سه گروه آمدند و اینها مرتب غذایشان را دادند و با آب افطار کردند. آیه‌ی «یُطْعِمُونَ الطَّعام» آمد. این هم یک جا.
یکی هم «إِنَّا أَعْطَیْناکَ