موبایل اسلامی| طریق معرفت| ادبیات مذهبی| تصاویر| نواها و نماها| استفتا از مراجع تقلید| دانلود دعا و زیارت| اس ام اس مذهبی| پیوندها| تماس با ما| Rss

سرویس های خبری
صفحه اصلیصفحه اصلی
اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهان
مراجع و علما مراجع و علما
اخبار ويژهاخبار ویژه
اخبار مذهبیاخبار مذهبی
گزارش خبریگزارش خبری
شیعیان پاکستان، افغانستان شیعیان پاکستان، افغانستان
شیعیان عراق، لبنان شیعیان عراق، لبنان
شیعیان یمن شیعیان یمن
شیعیان آفریقا و اروپا شیعیان آفریقا و اروپا و امریکا
شیعیان خلیج فارس شیعیان بحرین وخلیج فارس
مقالات و گفتوگوهای سیاسیمقالات و گفتوگوهای سیاسی
مقالات و گفتوگوهای مذهبیمقالات و گفتگوهای  مذهبی
دیگر رسانه هادر رسانه های دیگر
گزارش تصویریگزارش تصویری
ویژه نامه هاویژه نامه ها
دعوت به همکاریدعوت به همکاری
   طریق معرفت      بازدید:۲۳۵۶۹        کدمطلب:۵۲۴۹                 ارسال این مطلب به دیگران  
 

توبه کردن چگونه است؟
«توبه بر چهار پایه استوار است: پشیمانی در دل – آمرزش‌خواهی به زبان – عمل کردن با اعضای بدن – تصیم بر بازنگشتن (به گناه)»



صدای شیعه: به نکات ذیل توجه فرمایید:

الف - توبه در لغت به معنای بازگشت است. هر کسی بازگردد، تائب است. حق تعالی نیز توبه‌پذیر است، به همین دلیل یکی از اسامی حق تعالی نیز «تواب» است. چرا که او بیش از بنده‌ی خود، به او رو می‌کند، نظر لطفش را به تائب باز می‌گرداند و او را مورد لطف و عنایتش قرار می‌دهد. چنان چه خداوند کریم، در کلام وحی و در معرفی خودش می‌فرماید:

«إِلاَّ الَّذينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِکَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحيمُ» (البقره -160)
ترجمه: مگر آن گروهى که توبه کردند و اصلاح و بيان نمودند، ايشانند که من توبه آنانرا ميپذيرم منم. که فوق العاده توبه پذير و مهربانم.
ب – بیان شد که توبه یعنی بازگشت. فرض کنید کسی برای رسیدن به مقصدی، راهی را انتخاب می‌کند و می‌پیماید، اما پس از مدتی متوجه می‌شود که راه را به خطا انتخاب کرده و این راه به آن مقصد نمی‌رسد، لذا باز می‌گردد و در جهت صحیح حرکت می‌کند. به این بازگشت می‌گویند: «توبه». لذا توبه به محض آن که انجام گرفت، پذیرفته است. چرا که هر گاه بازگشتید، بازگشتید. پس توبه خود عین قبول است. پس «توبه» یعنی اعتراف به گناه. کسی که بر می‌گردد، یعنی حقیقتاً اعتراف و اقرار دارد که راه را به خطا رفته است. و کسی که اعتراف نکند که خطا می‌رفته، هیچ گاه باز نمی‌گردد. پس این اقرار قلبی و سپس لسانی به خداوند متعال، قدم اول توبه و بسیار ارزشمند است. چنان چه می‌فرماید:

«وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ» (التوبه - 102)

ترجمه: و گروه ديگرى به گناهان خود اعتراف نمودند که اعمال نيکى را با گناهانى آميخته‌اند. شايد خدا توبه‌ی ايشان را بپذيرد. محققاً خدا فوق ‏العاده آمرزنده و مهربان است‏.

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌فرمایند:
«معصیت‌کاری که به گناه خویش اعتراف ورزد، بهتر از فرمانبرداری است که به کار خویش ببالد» (گزیده‌ی میزان الحکم، ج1، ص171)

و نیز امام باقر علیه‌السلام می‌فرمایند:
«به خدا سوگند از گناه نمی‌رهد، مگر کسی که به آن اعتراف دارد» (همان مدرک)

ج – اما صرف اقرار و اعتراف کافی نیست. بلکه پیشمانی، طلب مغفرت و بازسازی هم لازم است. بسیاری هستند که خطایی می‌کنند و به خطا بودن فعل خود نیز اقرار و اعتراف دارند، اما از کرده‌ی خویش پشیمان نیز نیستند. در صورتی که بیان شد توبه یعنی «بازگشت»، پس تا کسی پشیمان نشود، باز نمی‌گردد.

از سوی دیگر ممکن است کسی راهی به خطا می‌رفته، اکنون متوجه شده که آن راه خطا بوده و اکنون نیز پیشیمان شده و باز گشته است، اما نه در راه خطای خود و نه در بازگشت آن، کاری به خدا نداشته و ندارد. چنین کسی توجه ندارد که وقتی به خطا می‌رفت، دو معصیت انجام می‌داد: اول نافرمانی امر خدا و دوم پیمودن راه اشتباهی که به ضرر خودش بود. اکنون بازگشته، ولی کاری به خدا ندارد. لذا فقط فایده‌ی بازگشت را می‌برد. مثل کسی که اعتقادی به خدا و قیامت ندارد، مشروبات الکلی مصرف می‌کرده و اکنون فهمیده که مضر است و دیگر مصرف نمی‌کند و فایده‌اش را هم می‌برد. اما بخش معصیت و نافرمانی خدا به جایش باقی است. لذا پس از اعتراف و پشیمانی، عذرخواهی هم لازم است. و مرحله‌ی آخر، تصدیق توبه‌ی خود با باز نگشتن به آن گناه و اصلاح خرابی‌های گذشته است.

«وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى»‏ (طه - 82)
ترجمه: و من يقينا آن- کسى را که توبه کند، و ايمان بياورد، و عمل صالح انجام دهد مى‏آمرزم، سپس هدايت خواهد شد.

مولی‌الموحدین علی علیه‌السلام می‌فرمایند:
«توبه بر چهار پایه استوار است: پشیمانی در دل – آمرزش‌خواهی به زبان – عمل کردن با اعضای بدن – تصیم بر بازنگشتن (به گناه)» (همان مدرک)

د – اما در خصوص ثبت در نامه‌ی اعمال دقت شود که توبه به محض قصد و انجام پذیرفته است و خداوند متعال بسیار کریم‌تر از آن است که پس از پذیرش عذرخواهی جدی، آن را به رخ بنده‌اش بکشد.

بدیهی است که مجرم، با دیدن نامه‌ی اعمال خود در قیامت، معذب می‌شود و عذاب مخصوص کسی است که بخشیده نشده است. پس اگر خداوند رحمان و رحیم گناه کسی را بخشید، نه تنها آن را در نامه‌ی اعمالش محو می‌کند، بلکه کاری می‌کند که حتی شخص معصیت‌کار نیز آن گناه خودش را به یاد نیاورد. جالب آن که بدانیم خداوند متعال آن قدر رحیم و کریم است که نه تنها آن عمل را از کتاب اعمال و حتی یاد و خاطر گناهکار و ملائک کاتب پاک می‌کند، بلکه خطا و گناهش را «مبدل» به حسنه (عمل نیکو) می‌نماید و بدیهی است که حسنات از فایده‌های دنیوی و اجر اخروی برخوردارند:

«إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِکَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً» (الفرقان -70)
ترجمه: مگر آن کسى که توبه کند و ايمان بياورد و عمل نيک انجام دهد. اينگونه افرادند که خداى مهربان گناهانشان را به حسنات (صواب)، تبديل مى‏نمايد. و خدا فوق العاده آمرزنده و مهربان است‏.

امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند:
«خداوند جل‌جلاله به داود پیامبر – که بر پیامبر ما و خاندانش و او درود باد – وحی کرد: ای داود! هر گاه بنده‌ی مؤمن من گناهی کند و سپس از آن گناه برگردد و توبه نماید و به هنگام یاد کردن از آن گناه از من شرم کند، او را بیامرزم و آن گناه را از یاد فرشتگان نگهبان اعمال ببرم و آن را به نیکی بدل کنم. و از این کار مرا باکی نیست که من مهربان‌ترین مهربانان هستم. (همان مدرک، ص 173)

 

انتهای پیام
به اشتراک گذاشتن/ایمیل/بوک مارک این مطلب
نظرات بازدیدکنندگان:
  • خداوند همه ما را ببخشد.
  • من پاکیمو همین امشب از دست دادمتورو قران برام دعا کنین برگردمبدجور موندم
  • من از ته دل می خوام توبه کنم و از راه راست با یاری خدا به هدفم برسم برام دعا کنید
  • باسلام.ممنون از مطالب زیبا و پرفایدتون.راستش چند وقتی است که به خاطر گناهی دچار عذاب وجدان شدم وهرروزکه به این موضوع فکر می کنم از کرده ی خودم خیلی پشیمون می شم.به قول شما خداوند ارحمالراحمینه وقتی این مطالب و خوندم امیدم بیشتر شد که حتما خداوند کریم منو می بخشه چون شنیدم که میگن انسان اگه بزرگترین گناهان و مرتکب بشه خداتوبه شو می پذیره همین طور که میگه صدبار اگر توبه شکستی بازآی...لطفا برایم دعاکنید که ازاین عذاب وجدان خلاص شم .اگه مطلبی در مورد راههای رهایی از عذاب وجدان و فکر نکردن به گناه و گذشته داشتید حتما در سایتتون قرار بدهید باتشکر.
  • اگه اسلام اینقدر اسونه چرا بعضی ها سختش میکنن
  • سلام.من به نظرخودم از همه روسیاه ترم برا همتون دعا میکنم شماهم منو فراموش نکنیدبدونید که شیطون جوری برنامش رو طراحی میکنه که خودت هم باورت نمیشه چه گناهی رو مرتکب شدی
  • من توبه کردم ولی ترس از ریختن آبرومداره داغونم میکنه مگه نمیگن خدا ستارالعیوبه؟یعنی گناه منو میپوشونه؟؟؟؟؟
  • khoda jon mano bebakhsh
  • خدایا ببخشش منو با رحمت خودت و فرصت جبران گناهان را به من عطا کن...
  • بهترین عبادت آن است که انسان هروقت غفلتی کردپشیمان شدودیگرمرتکب نشودخیلی اجرمیبردآنچنان پشیمانی باشد که هروقت یادش آمدخجالت بکشدوقتی توبه کردوگفت من پشیمانم توببخش وآن پشیمانی رادنبال کردگناهش پاک میشود واجری هم اضافه میبرد ویادمان باشد همیشه به کرم ورحمت خداامیدداشته باشیم زیرا ناامیدی ازدرگاه خداوند نیز کفراست

  • نظر شما درباره این مطلب
    نام :
    ایمیل :
    تصویر امنیتی
    تکرار تصویر امنیتی:
         
     

      
      






    سایت خبری تحلیلی صدای شیعه ..::.. کلیه حقوق برای صدای شیعه محفوظ می باشد.